Pieterpad: Zelhem – Braamt (17 km)

4 maart 2025

De uitvalsbasis voor deze etappe blijft nog een dag langer Camperlocatie De Bronckhorst in Zelhem. Het is de bedoeling om ’s morgens naar Braamt af te zakken en vervolgens terug te wandelen naar de camper. Het openbaar vervoer is nog steeds verstoord. Daardoor duurt de verplaatsing maar liefst twee volle uren. Dat is iets te veel van het goede. De Facebookpagina “Pieterpad Vervoer” brengt weer eens redding. Koen is de chauffeur van dienst, waarvoor dank. Hij pikt me op bij de camperlocatie en rijdt daarna verder naar het startpunt in Braamt.

Bij het verlaten van de dorpskern, kom je meteen voorbij de Braamse Molen die al gebouwd werd in 1856. Deze molen is een grondzeiler. Dat is een moeilijk woord om uit te leggen dat hij vanaf de grond kan bediend worden. De Braamse Molen functioneert perfect. Er wordt af en toe graan gemaald, op vrijwillige basis.

Het traject van Braamt naar Zelhem gaat regelmatig over rustige, verharde wegen maar ook door drassige weilanden naast kleine waterlopen en beken. Die laatste paden zorgen na hevige regenval voor de nodige blubber. De verbinding tussen de Langeboomstraat en de Koppelstraat, naast de Groote Wetering, is zo’n blubberweg. De Groote Wetering is een kleine waterloop die waarschijnlijk in de dertiende eeuw door monniken werd uitgegraven. De stichting Pieterpad heeft voor deze sectie een omleiding voorzien als het pad onbegaanbaar is. Ook vandaag is het ploeteren. Gelukkig is de ondergrond nog min of meer bevroren zodat de modderravage beperkt blijft.

Via het gehucht (buurtschap voor Nederlanders) Warm gaat het naar het Natuurterrein De Pol. Hier ligt een mooi vlonderpad dat bij de Sluis De Pol uitkomt. Via dit naoorlogse kunstwerk steek je de Oude Ijssel over.

Sluis De Pol werd gebouwd in 1953 om de Oude Ijssel bevaarbaar te houden. Het sluizencomplex werd een tiental jaren geleden gerestaureerd en dient uitsluitend voor de pleziervaart. In deze buurt zijn fietsen, wandelen en vissen populaire activiteiten. Aan de overkant staat een kleurrijke totempaal naast een bijpassende bank. Het is een van de sculpturen van Alexander Schabracq. Het kunstige meubilair sierde twintig jaar lang het straatbeeld van Amsterdam. In 2012 wilde het stadsbestuur wat anders en ze lieten alle kunstwerken weghalen. Tot groot ongenoegen van de kunstenaar zelf wilden de Amsterdammers de sculpturen laten vernietigen. Gesteund door het Ijzermuseum van Ulft en na lang onderhandelen mochten de creaties uiteindelijk gratis opgehaald worden. De kunstwerken werden overschilderd en in deze regio geplaatst. Ondertussen bestaat er een dertig kilometer lange fietstocht langs de Schabracq-sculpturen.

Herberg Het Onland is een leuke tussenstop op weg naar Zelhem. Deze historische hoeve biedt al sinds 1790 verpozing aan handelaars die van een stevige maaltijd genoten terwijl hun paarden rust en voer kregen. Nu bestaat het cliënteel voornamelijk uit passanten en Pieterpad wandelaars. De herberg heeft zijn naam te danken aan het moerasgebied dat er vroeger was. De naam “Onland” verwijst naar de onbruikbare grond. Je kon er namelijk niks mee. In het café kan je de rustieke sfeer nog opsnuiven. Ik geniet van heerlijk appelgebak met koffie.

Via een slingerende eikenlaan komt uiteindelijk het Landgoed Slangenburg in zicht. Dit is het hoogtepunt van de etappe. Het huidige kasteel werd gebouwd door veldheer Frederik Johan van Baer rond 1700, maar waarschijnlijk was er al een versterkte burcht in de veertiende eeuw onder dezelfde naam. Het kasteel wordt omgeven door een gracht en heeft een oprijlaan van maar liefst anderhalve kilometer. Volgens de website zijn de wand- en plafondschilderingen erg spectaculair. Het uitzicht aan de buitenkant is indrukwekkend en ik ben nieuwsgierig naar de binnenkant. Jammer genoeg blijft de deur gesloten. Kasteel Slangenburg is geopend voor het publiek, maar in deze tijd van het jaar alleen in de weekends en met een tijdsslot. Op voorhand tickets bestellen via de website is een must. Wat is er toch mis met een loket?

Na de passage van het kasteel volgen nog enkele landelijke wegen en kleine natuurgebieden richting aankomst. Omdat ik deze route in omgekeerde richting loop, eindigt ze opnieuw bij Smoks Hanne en de veertiende eeuwse Lambertikerk van Zelhem.

Na een verdiende lunch op een zonnig terras in het centrum van Zelhem wacht nog een korte wandeling naar de camperplaats. Nog 227 kilometer te gaan…