Pieterpad: Venlo – Swalmen (23 km)

17 juni 2025

Het is hoogtijd om korte metten te maken met het Pieterpad. Er staan nog vijf etappes op het programma voor de langverwachte aankomst bij de Sint Pietersberg. Camping De Oude Stokerij in Swalmen wordt de uitvalsbasis voor de komende dagen. Als dat maar goed komt. Op het kampeerterrein staat nog een authentieke destilleerderij zoals die vroeger in veel dorpen voorkwam. Hier staan whisky, gin en andere likeuren op het menu. Veel kilometers wandelen en sterke drank proeven is waarschijnlijk niet de allerbeste combinatie. Overnachten op deze camping heeft nog een ander voordeel. Er is een rechtstreekse bus naar het station van Venlo, waar de wandeling start. De bushalte is slechts achthonderd meter verwijderd van de camping. Neem bus 66 richting Venlo via Reuver. Alles valt hier in zijn plooi.

Rond 9.15 uur kom ik aan in Venlo. Het traject start bij een drukke, verharde weg. Na een tweetal kilometer komt er een einde aan het asfalt. Nu wandel je door het natuurgebied de Jammerdaalse heide ten zuidoosten van Venlo. Oorspronkelijk was dit een zanderige en heuvelachtige omgeving waar op het einde van de achttiende eeuw tot begin jaren dertig van de twintigste eeuw klei en grind gewonnen werd. Door die ontginning ontstond een bosrijk natuurgebied met nogal wat hoogteverschillen en diverse plassen. Ondanks de naamkeuze valt er niet veel heide te bespeuren.

Vervolgens gaat de route verder richting Tegelen. Het dorp ontleent zijn naam waarschijnlijk aan het Latijnse woord tegula wat dakpan betekent. De Maas heeft hier in het verleden enorme kleilagen afgezet. Naar alle waarschijnlijkheid hadden de Romeinen dat ook al ontdekt. Zij maakten indertijd al dakpannen en plavuizen. Dat zijn grote gebakken tegels van klei die gebruikt werden voor vloeren. Plavuizen zijn nu nog steeds populair. Rond het jaar 1900 telde Tegelen maar liefst dertig pannenbakkerijen. De Tegelenaren worden daarom ook wel eens Pannekletsers genoemd. Na de brug over de snelweg ligt de Wambachgroeve. Ook hier werd vroeger klei gewonnen. De Wambachgroeve ligt op een heuvel die oorspronkelijk niet bestond. De voormalige groeve werd in 1975 in gebruik genomen als stortplaats voor bedrijfsafval en recenter weer afgedekt. Hier loop je over een oude stortplaats die omgevormd werd tot natuurgebied. De vogels, konijnen en dassen die er leven trekken zich alvast niets aan van dat “vuile” verleden.

In deze etappe ontbreekt het niet aan bossen. Vanaf nu volgt er een ellenlange boswandeling met opvallend rechte landwegen. Eerst doorkruis ik de Holtmühle, een bebost landgoed en vervolgens het Brachterwald.

In dit gebied is het voortdurend flirten met de Nederlands-Duitse grens. Het ene moment sta je in Nederland en het volgende weer in Duitsland. In deze grensstreek ontdek je heel wat genummerde betonnen grenspalen. De bijzonderste is de Grijze Paal die naast de officiële grenspaal met het nummer 430 staat. De Grijze Paal werd voor het eerst op een landkaart uit 1690 aangeduid, maar vermoedelijk staat hij er al veel langer. Het is de oorspronkelijke grens tussen de hertogdommen Gelre en Gullik. De grenspaal met nummer 430 werd pas in 1816 geplaatst om de rijksgrens tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk Pruisen aan te duiden. Naast het grensbospad zijn een aantal vogelkijktorentjes gebouwd.

De route wordt tussendoor een beetje spannender. De kaarsrechte paden veranderen plots in kronkelige zandpaadjes naast iets wat doet denken aan kliffen. Aan de rechterzijde kijk je in ieder geval in de diepte. Deze “afgrondjes” kliffen noemen, zou echte kliffen oneer aandoen. Wie hoogtevrees heeft, kijkt op dit traject best vooruit. Geen paniek, het zandpad is breed genoeg en het einde is snel nabij, figuurlijk dan.

De route gaat nog even verder door een bosrijke omgeving om vervolgens aan te komen bij Herberg de Bos. Deze herberg heeft een terras vooraan en achteraan, ideaal voor een korte pauze. Daarna volgt als laatste hoogtepunt het Swalmdal. De Swalm is een kleine zijrivier van de Maas. De beek is slechts 45 kilometer lang en mondt bij het Nederlandse Swalmen uit in de Maas. Vochtige graslanden, bossen en struiken wisselen elkaar af.

Het einde van de etappe komt na 23 km in zicht. Ik heb al heel de dag zin in ijs en dat vind ik bij Restaurant De Mert op de Markt in Swalmen. Nog 85 kilometer te gaan…