19 juni 2025
Het is verhuisdag. In deze regio is het iets lastiger om een camperplaats of camping te vinden die dicht bij het Pieterpad ligt en die geschikt is als uitvalsbasis voor meerdere etappes. De keuze valt op Kampeercentrum Reigerhorst in Montfort voor een nacht. De bushalte ligt op 1,3 kilometer van het kampeerterrein en het is vrij eenvoudig om Sittard te bereiken met de bus en de trein. Het wordt nogmaals een etappe in de omgekeerde richting. Het is een speciale dag want Dante en Seyyah komen me een paar dagen gezelschap houden. Seyyah is misschien een beetje in het voordeel. Zij is van Turkse origine en leidde voor ze bij Dante terecht kwam een zwerversbestaan. Ze is gewoon aan de warmte en ze heeft vier poten. Bovendien betekent haar naam in het Nederlands ‘reiziger’. Het dier lijkt geknipt om het Pieterpad te lopen…

De etappe start op de gezellige Markt van Sittard en gaat vervolgens door leuke straatjes met opvallende monumenten, historische gebouwen en muurschilderingen. In de Begijnhofstraat waar cabaretier Toon Hermans ooit woonde vind je een mooie graffiti-schildering die enkele begijnen voorstelt. Het Sittardse begijnhof lag vroeger in deze buurt. Op de hoek van de Voorstad en de Parklaan staat een grappige sculptuur van de Zittesje Sjnaak oftewel de Sittardse kwajongen. Veel tijd om stil te staan bij alles wat Sittard te bieden heeft, is er niet. Het wordt een warme dag en de route is lang.



We verlaten het stadscentrum via een wandelpad naast de Keutelbeek die uiteindelijk overgaat in de Geleenbeek. Deze beek is ongeveer veertig kilometer lang en is daarmee de langste van Nederlands Limburg. Ze ontspringt in Benzenrade en mondt uit in de Maas ter hoogte van Stevensweert. Het Geleenbeekdal herbergt diverse natuurgebieden. Kenmerkend zijn de natte bossen, de hellingbossen met enorme beuken en de broekbossen. Ook bloemrijke graslanden maken deel uit van het uitzicht.

Het traject gaat door het slaperige Millen, het meest westelijke dorpje van Duitsland. Er wonen slechts een paar honderd mensen. Nochtans is het een historisch belangrijk dorp. Getuige daarvan is het Kasteel van Millen of Huis Millen met daarbij een ruïne van een oude middeleeuwse burcht. Hier krijg je jammer genoeg niets van te zien. Ze ligt verscholen ligt tussen het groen en er staat een bord met ‘zugang verboten’. De belangrijkste tussenstop in Millen is er eentje voor Seyyah. Lieve buurtbewoners plaatsten hier een zitbank voor Pieterpad wandelaars en een drinkbak onder een kraantje voor Pieterpad honden. Ze geniet er zichtbaar van.

Na Isenbruch, een ander Duits dorpje volgt het Smalste Stukje Nederland. De regio wordt zo genoemd omdat het letterlijk het smalste stuk in Nederland is. De strook ligt geprangd tussen België en Nederland en is amper 4,8 kilometer breed. Hier wandel je door het Ijzerenbosch op het grondgebied van Susteren, een klein natuurgebied dat bestaat uit loofbos, grasland en akkers. Vervolgens gaat het richting Slek. Hier staat de Sint-Antoniuskapel, gebouwd in 2008. Er ligt een gastenboek bij de ingang. Wie zin heeft kan iets schrijven.

Tussen Slek en Pey verschijnt het Paardje van Pey, dat herinnert aan de vroegere Romeinse aanwezigheid. Hier werd de goudschat van Pey door toeval gevonden. In 1990 vond een landbouwer twee gouden munten toen hij op zijn akker aan het werk was. Toen hij de munten opraapte glipte er eentje uit zijn hand. Ondanks grondig speurwerk vond de boer de munt niet meer terug. Zo’n 25 jaar later ging de grondeigenaar terug naar de vindplaats met een metaaldetector, waardoor opnieuw vijf munten het daglicht zagen. Archeologen van RAAP zetten de zoektocht verder. Zij stuitten op een kuil met nog meer gouden en zilveren munten en een gouden ring. Op een van de munten staat het paardje van Pey. De vondst toont aan dat de Romeinen ook na het jaar 406 nog in Nederland waren terwijl de geschiedenisboeken een ander verhaal vertellen. De jongste munten werden geslagen onder keizer Constantijn III tussen 407 en 411.

De mooiste verrassing van de dag volgt in ’t Kranenbroek in Echt. Dit natuurgebied bestaat gedeeltelijk uit een boslandschap met dennenbomen en loofbomen, maar er zijn ook veel vennen die allerlei soorten vogels aantrekken. Tussen de kleurrijke bloembedden op het water zitten veel watervogels. Seyyah neemt een verfrissend bad in een van de plassen. Dat heeft ze ondertussen verdiend.


De laatste kilometers leiden naar Montfort. Net voor het einde van de etappe kom je voorbij het Kasteel van Montfort, met een ruïne en een kasteeltuin. Op het terras kan je terecht voor Montforter vlaai, maar zover komt het niet. De kasteelpoort is namelijk gesloten. Het einde van het Pieterpad komt stilaan in zicht. Nog 38 kilometer te gaan…