Møns Klint

3 juli 2025

Na het blitzbezoek aan Kopenhagen zet ik koers naar het eiland Møn in de Oostzee. Het eiland is verbonden met het vasteland door twee bruggen: de Koningin Alexandrinebrug en de Farø-bruggen. De snelste route van Kopenhagen naar Møn gaat via de eerste brug. Het eiland is 218 vierkante kilometer groot en telt ongeveer 10.000 inwoners. Stege is met bijna 4000 inwoners het grootste stadje van het eiland. Hier vind je prachtig bewaarde vakwerkhuizen uit de achttiende en de negentiende eeuw, leuke terrassen, een plaatselijke brouwerij en… een doorkijkkasteel van het Belgische architectenduo Gijs Van Vaerenbergh. De naam is een samensmelting van Pieterjan Gijs en Arnout Van Vaerenbergh. Zij zijn bekend van het populaire doorkijkkerkje “Reading between the lines” in Borgloon. Het doorkijkkasteel in Stege werd in april 2025 gebouwd. Het moet een miniversie voorstellen van het vroegere havenkasteel dat ooit op exact dezelfde plaats stond. Niet iedereen in Stege is gelukkig met het kunstwerk. De aanbouw zorgde voor heel wat discussie op de plaatselijke Facebookpagina’s tussen voor- en tegenstanders. Feit is dat Møn sinds kort een opvallend Belgisch kunstwerk rijker is…

Het doorkijkkasteel in Stege van Gijs Van Vaerenbergh

De populairste attractie van Møn zijn zonder twijfel de indrukwekkende witte krijtrotsen van Møns Klint. Ze zijn erg in trek bij natuurliefhebbers. En dat is de perfecte reden voor een tussenstop. Camping Møns Klint is een prima vertrekpunt voor wandelingen langs de beroemde kliffen. Het prijskaartje is minder positief. Een overnachting kost maar liefst 54 euro, maar er zijn weinig alternatieven in de omgeving. Dat monopolie zorgt voor een overdreven prijskaartje.

Møns Klint ontstond miljoenen jaren geleden in het Krijt-tijdperk door een combinatie van geologische processen. Denemarken was in die tijd bedekt door een ondiepe zee waarin algen en andere organismen leefden. De skeletten van die algen en van andere wezens verzamelden zich op de zeebodem, verkalkten en stapelden zich langzaam op. Zo vormden ze lagen van krijt en kalksteen. Tijdens de laatste ijstijd drukten gletsjers die lagen omhoog zodat er indrukwekkende krijtrotsen zichtbaar werden. De kliffen zijn gevormd door zachte kalksteen. Ze zijn gevoelig voor erosie door wind, regen en zeewater. Møns Klint brokkelt daardoor langzaam af. In het voorjaar van 2007 was er een aardverschuiving doordat grote stukken van de kliffen en de bomen die erop groeiden, zomaar naar beneden vielen.

Er zijn verschillende wandelroutes in de omgeving van Møns Klint. De krijtrotsen kunnen instabiel zijn. Het is belangrijk om op de gemarkeerde paden te blijven. Het is mogelijk om zowel boven de kliffen als onder de kliffen te wandelen. Ik kies voor een circulaire route met beide opties. De bospaden bij de bovenkant bieden mooie uitzichtpunten over de Oostzee.

Uitzichtpunt vanaf het bospad bovenaan de kliffen
Rustpunt tussen de bomen met zicht op de Oostzee

Na zo’n vijf kilometer kom je bij het GeoCenter van Møns Klint. Hier kom je allerlei dingen te weten over de omgeving van de krijtrotsen dankzij interactieve tentoonstellingen. Je leert over de fossielen die je zelf kan zoeken op het strand bij de krijtrotsen. Er is natuurlijk ook een souvenirwinkel. Bovenaan is een cafetaria waar een deugddoende pauze van pas komt. Vlakbij het GeoCenter leidt een houten trap met ongeveer vijfhonderd treden naar het strand. De afdaling begint in het bos en eindigt onderaan bij de kliffen. Vanaf hier begint de terugweg naar de camping. Het is geen wandeling door het park. Het strandpad ligt vol grote keien die moeilijk begaanbaar zijn. Stevige wandelschoenen komen hier goed van pas. Hou je camera in aanslag want het uitzicht is oogverblindend.

Uitzicht onderaan de kliffen

De strandweg ligt af en toe bezaaid met omgewaaide bomen en takken. Dat betekent klauteren, verder strompelen en weer klauteren. Het is de kunst om de eenvoudigste route te vinden tussen de opeengestapelde takken, maar de logica is soms ver te zoeken.

Omgevallen bomen vormen een klimparcours

Na een moeizame tocht komen de trappen aan de andere kant van het stenen strandpad tevoorschijn. Hier gaan de vijfhonderd treden in stijgende lijn. De houten trap eindigt bovenaan in het bos. Hier neem ik het bospad dat via een uitgestrekte weide terug naar de camping leidt. Na de inspanningen is een verfrissende douche is welkom en die is gelukkig inbegrepen in de prijs van Camping Møns Klint.

De trappen aan het einde van de strandweg
De trap naar boven

Plaats een reactie