Pieterpad: Groningen – Zuidlaren (21 km)

12 – 13 december 2024

De weersvoorspellingen in Nederland zijn beter dan vorige week. Dat is het sein om nog een keer af te reizen naar Groningen. Het is de bedoeling om een vervolg te breien aan het Pieterpad-project. Om helemaal eerlijk te spelen moet ik de etappe van Winsum naar Groningen nog afmaken. Daar ging het vorige week grondig fout door stormweer. No Limit Ships in Groningen is een scheepswerf en tegelijkertijd een camperplaats met sanitaire voorzieningen. Het is een mooie uitgangspositie om de tweede etappe (Winsum – Groningen) in omgekeerde richting af te maken en om de derde etappe van Groningen naar Zuidlaren te lopen. Dat zijn twee vliegen in een klap. Groningen ligt niet bij de deur. Ik moet vroeg uit de veren om de doelstelling van de dag te halen: naar Groningen (300 km) rijden en etappe twee afwerken. Het traject leidt dwars door de stad met verschillende bezienswaardigheden. Er is te weinig tijd om ervan te genieten want het wordt vroeg donker. Kilometers malen is de boodschap. De route gaat langs de Akerk uit de dertiende eeuw, de op een na oudste kerk van Groningen. In het kerkgebouw zijn muurschilderingen uit de vijftiende eeuw, een orgel uit 1530 en prachtig houtsnijwerk te bewonderen. Maar ik wandel voort…

Vlakbij de Noorderhaven ligt de aanlegkade van de Aa. Deze buurt herinnert aan het rijke handelsverleden met voormalige pakhuizen, oude brouwerijen en monumentale patriciërswoningen. Er liggen nog steeds veel boten aangemeerd.

Via het Noorderplantsoen, een uitgestrekt park aan de rand van de stad waar ooit vestingwerken stonden, gaat de route van het Pieterpad over een druk bereden fietsostrade naar het Van Starkenborghkanaal. De kunstmatige waterweg is 27 kilometer lang en verbindt het Prinses Margrietkanaal met het Eemskanaal. Hier is het ineens heel wat rustiger dan in de stad. Er is geen mens te bespeuren.

De tweede etappe is afgerond bij de boerderij in Wierum, waar ik vorige week, helemaal doorweekt, mocht schuilen. Er volgt nog een kleine zoektocht naar een bus richting Groningen. Het Pieterpad lopen met een camper heeft een nadeel. Elke etappe wordt langer doordat je bij het eindpunt nog naar de bushalte moet stappen en daarna nog naar de camper. Het vraagt wat voorbereidingswerk. De app van de Nederlandse Spoorwegen heeft een reisplanner. Dat is een grote hulp. Nog 467 kilometer te gaan…

De etappe van Groningen naar Zuidlaren is 21 kilometer lang en begint bij het treinstation. Het centrum van Groningen passeert nogmaals de revue. In de straat met de naam Voor ’t Voormalig Klein Poortje zit een sculptuur van een man op handen en voeten. Er staat geen informatiebord bij. Zou dit een vorm van leedvermaak zijn voor iedereen die het Pieterpad loopt? Misschien zit er een boodschap achter: “Nu loop je nog recht, maar eens in Zuidlaren, kruip je op handen en voeten”. Het zou zomaar kunnen.

Op de Radesingel staat de Sint-Jozefkathedraal met een opvallend slanke toren. Toen de neo-gotische kerk gebouwd werd, was er tegelijkertijd een arbeiderswijk in aanbouw in dezelfde buurt. Het gebedshuis werd om die reden genoemd naar Sint Jozef, de patroonheilige van de werklieden. De toren heeft als bijnaam de dronkemanstoren. Dat komt door de zeshoekige vorm waardoor vanuit eender welke positie altijd twee klokken zichtbaar zijn.

De route naar Zuidlaren gaat via het Noord-Willemskanaal en vervolgens door het Nationaal Park de Drentsche Aa. Hier vind je een oeroud landschap van beken, heidevelden, bosvennen en esdorpen. Es- brink of enkdorpen ontstonden tussen de elfde en de dertiende eeuw bij de overgang van droge zandgronden en natte weidegebieden. Om zich te beschermen tegen wateroverlast bouwde men de huizen op de iets hoger gelegen zandgronden. Er zijn meer dan twintig esdorpen in deze regio. Zuidlaren is er een van. In het nationale park leven naast bevers en otters ook veel vogels. Het landschap staat bekend voor zijn wilde orchideeën maar die zijn nu in een winterslaap. De vogels daarentegen laten zich overal zien.

Ter hoogte van Haren en Glimmen worden de paden onverhard en kan het wandelen echt beginnen. In Onnen stap je over een ijzeren vakwerkbrug uit 1920 met uitkijk op het rangeerstation en de spoorlijn Groningen – Assen. Verderop in Onnen kom je voorbij het Tranendal, een smal pad over de Onner es.

In Noordlaren stop ik voor een koffiepauze bij Natuurkampeerterrein De Hondsrug. Hier is een groot terrein voor tenten, maar er is ook plaats voor enkele campers. Het is de hele dag door tussen 1 en 4 graden. De warme koffie in een verwarmde ruimte doet deugd. Tijdens de afsluitende kilometers in Midlaren, ontdek ik mijn allereerste hunebed ooit. Hunebedden zijn de alleroudste monumenten van Nederland. Het zijn de restanten van eeuwenoude grafkelders die bestaan uit op elkaar gestapelde rotsblokken van soms meer dan twintig ton. Hoewel archeologen al veel informatie konden achterhalen, blijft het een mysterieuze verschijning. De meeste hunebedden liggen tussen de akkers of in een bos. In Midlaren liggen er twee hunebedden vlak naast elkaar, pal naast een boerderijtje uit de negentiende eeuw. Dat is uitzonderlijk. Volg de wegwijzer vanaf de Schutsweg om ze te zien.

Na 21 kilometer en 6 uur stappen, komt Zuidlaren in het vizier. Ik neem de bus terug naar Groningen. Bij aankomst op de camperplaats No Limit Ships staan er 26 kilometer op de teller. Het is tijd voor een welverdiende rustpauze. Nog 446 kilometer te gaan…