De terugrit

11 juni 2018: Nin – Döbriach 493 km

12 juni 2018: Döbriach – Dachau 359 km

Over 11 juni valt niet veel te vertellen. De tijd om te gaan is gekomen. De lange terugrit gaat via Karlovac en Lubljana om te eindigen in de buurt van Villach.

Vandaag staat er nog een mooie maar trieste afsluiter op het programma. We bezoeken het concentratiekamp van Dachau, een zwart blad uit de geschiedenis van WO II.

Het kamp werd reeds in 1933 geopend in opdracht van Heinrich Himmler. Het zal dienst doen als voorbeeld voor alle andere concentratiekampen in Europa die volgen tijdens WO II.

Het kamp is gratis te bezoeken sinds 1965. Het is een groots herdenkingsmonument voor de meer dan 40000 slachtoffers die hier stierven.

Gevangenen uit veel verschillende landen werden gedeporteerd naar Dachau, waaronder ook een aantal Belgen. In het museum botsen we op identiteitsdocumenten van Belgen uit Tessenderlo en Antwerpen. De meesten komen in het kamp terecht omdat ze zich verzetten tegen de Duitse bezetters. Velen stierven door de barslechte levensomstandigheden, de medische experimenten, de executies of de gaskamer.

Een groot deel van de oorspronkelijke gebouwen zijn afgebroken. De wachttorens en het crematorium, inclusief gaskamer zijn nog steeds in originele staat.

Een bezoek aan het concentratiekamp van Dachau is niet de meest voor de hand liggende vakantiebestemming. Het is er alleszins eentje om even stil van te worden. Nooit meer oorlog, moet hier duidelijk de boodschap zijn. Jammer genoeg is wereldvrede, ook in deze tijd nog steeds veraf.

Wanneer we Dachau verlaten barst er een hevig onweer los. Het is tijd om een camping te zoeken. Autorijden lukt amper omwille van de hevige regenval. We rijden al een hele tijd doelloos rond wanneer we bijna per ongeluk op een camping botsen. De campingnaam is onleesbaar, maar alles straalt country en western uit. Het is op zijn minst gezegd een bizarre plek. We worden zeer vriendelijk ontvangen en van eten en drinken voorzien. De buscamper staat vlakbij de ingang van het ruig uitziende café van het kampeerterrein. Het wordt misschien wel een woelige nacht.

Morgen rijden we verder naar huis. De mooie reis zit erop. Bedankt om een stukje mee te reizen met ons. De mooie reacties zijn steeds weer een stimulans om nieuwe reisverhalen neer te pennen.

5 gedachtes over “De terugrit

  1. mooie reis
    mooie verhalen
    alsof we dr zelf bij waren
    echt genoten
    en ook volop tips
    voor ons volgend tripje
    dankjulliewel
    hartelijke groetttte
    nu met poot van Jacje

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s