Duivelsstad

22 mei 2019: Mataruska Banja – Davolja Varos – Vranje 335 km

Rond 8 uur zijn we al op pad richting Davolja Varos ofwel Duivelsstad. De bestemming ligt op 161 km van onze huidige locatie. Rekening houdend met de abominabele wegeninfrastructuur is de snelst mogelijke aankomsttijd rond het middaguur. Vandaag hebben we een beetje meer geluk met de staat van het wegdek, maar toch blijft het bij wijlen hotsen en botsen. De leukste afwisseling is deze keer de fauna. Enkele tientallen meters voor ons, steekt een vos de baan over. Ook schildpadden verschijnen met de regelmaat van de klok in het straatbeeld. Het is oppassen geblazen om de beestjes niet plat te rijden. Ze zijn nu eenmaal niet van de snelsten. De gekko’s daarentegen die de warmte van het tarmac opzoeken, stuiven weg wanneer de bus nadert.

Eén keer moeten we wachten op een hindernis waar de bus niet omheen kan. Een kleine tractor sleept lange boomstammen over de weg. Als de tractorbestuurder aankomend verkeer ziet, duwt hij de boomstammen vakkundig aan de kant.

 

Davolja Varos ligt in het zuiden van Servië, 16 km van Kursumlija. Het is een bizar natuurfenomeen van piramides, ontstaan door eeuwen erosie van water, wind en temperatuurschommelingen. Bovenop elke zandpiramide ligt een grote, lichtjes anders gekleurde, platte rots. Aan deze plek zijn tal van griezelige volksverhalen verbonden. Een toegangsticket kost 350 Servische Dinar (2,98 €). In de prijs is een plannetje inbegrepen dat in het Engels uitleg verschaft over de wandeling door het kleine nationale park. Naast de ongeveer 200 rare piramides ontspringen er 2 ijzerhoudende bronnen. Vroeger werd er in het gebied naar goud gezocht.

Het is aanvankelijk de bedoeling om te overnachten op de parking van Davolja Varos. Het parkeerterrein ligt er verlaten bij. Na enige twijfel beslissen we om verder te rijden naar een veiligere overnachtingsplaats en de demonen van het natuurpark achter te laten. De volgende camping ligt 150 km verderop. Dat betekent nog eens 4 uur rijden. Het moet dan maar. De GPS zorgt voor een bijkomende verrassing door een meerlanden-route uit te stippelen. Plots staan we voor de grenspost van Kosovo. Dat is niet ingecalculeerd. Alhoewel het in Kosovo doorgaans veilig reizen is, zijn er heel af en toe nog spanningen aan de grenspost tussen Servië en Kosovo. Bovendien staat het land niet vermeld op de groene kaart van de autoverzekering. Buitenlanders moeten aan de grens tegen betaling een verzekering afsluiten. Wij hebben geen zin in gedoe en maken resoluut rechtsomkeer. De oorspronkelijke 150 km worden nu 170 km. Het is de hoogste tijd om mijn zelfverzonnen tolwegen-verbod even opzij te zetten. Via de autosnelweg komen we sneller dan verwacht aan op Camping Enigma (https://www.enigmacamping.com/english.html) in Vranje.  Het is een van de mooiere kleine campings in Servië waar we 2 nachtjes blijven. Alleen jammer dat het zwembad nog gesloten is. Het is tijd om enkele huishoudelijke klusjes te doen. Caroline is alvast gestart met de grote lenteschoonmaak van het busje.

Een gedachte over “Duivelsstad

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s