Aankomst in Bosnië

27 april 2019: Mauterndorf – Bosanska Krupa 467 km

Het is voorlopig de laatste autosnelweg-dag, of beter gezegd tunnel-dag. De route is ermee bezaaid. Ik voel me meestal als een vis in het water achter het stuur van het busje, maar tunnels zijn nu eenmaal niet mijn ding. Ze geven me een benauwd gevoel. Focussen op het licht aan het einde van de tunnel is de kunst. De ideale tunnel is voor mij vierkant, ruim met 2 afgescheiden rijstroken in 1 rijrichting en helder verlicht. Helaas zijn dit soort tunnels zeldzaam. Naar schatting doorkruis ik vandaag een 20-tal  gedrochten. De ene al wat langer dan de andere. De meesten hebben afgeronde wanden waardoor het lijkt of de muren op me afkomen. Er is geen andere optie dan erdoor heen rijden. Vooral de “disco-tunnels” met een lichtspel in verschillende kleuren aan weerszijde van de rijbaan irriteren me mateloos. Het is net een voorbijflitsende discotheek zonder muziek en bijbehorende DJ’s. De Katschbergtunnel (5,9 km) in Oostenrijk en de Krawankentunnel (7,9 km) op de grens van Slovenië en Kroatië zijn de langste pijpen waar ik door moet. Ik ben blij dat ik ervan af ben.

Halverwege Kroatië stopt ook het laatste stuk autosnelweg. Wat dan volgt, is meer mijn dada: bochtige, hobbelige smalle wegen met het uitzicht van een lappendeken. Alhoewel deze streek geen uitgesproken berggebied is, krijg ik af en toe toch hellingspercentages van 10% voorgeschoteld. Het klimmen, dalen en draaien is in elk geval veel leuker dan tunnels. De laatste 150 km gaan veel langzamer vooruit, maar het uitzicht onderweg is in elk geval mooi.

Onderweg naar Bosanska Krupa

Net voor de grens met Bosnië wordt de lucht gitzwart. Bliksemschichten in de verte kondigen een zwaar onweer aan. En ja hoor, mijn route loopt er dwars doorheen. De wegen zijn amper berijdbaar omwille van de enorme waterplassen. Het zicht is zeer beperkt. Gelukkig is er weinig verkeer en kan ik rustig verder sjokken in mijn eigen slakkengangetje om de moeder van alle onweders te trotseren.

Bosanska Krupa, mijn eerste stop ligt aan de Una rivier. Het is een schitterend natuurgebied.

Bosanska Krupa

Vannacht slaap ik op Camping Unacamp (http://www.unacamping.com/). Het is een eenvoudige, nette camping aan de rand van de rivier. Er is veel bedrijvigheid. Een Kroatische vriendengroep brengt er het weekend samen door. Ze maken er een eet, drink en zangfestijn van. Ik wordt onmiddellijk uitgenodigd aan tafel voor een heerlijk stoofpotje, gevolgd door pannenkoeken met Nutella choco in combinatie met veel bier en schnapps. De leuke bende trakteert me zelfs op een welkomstlied. Het wordt een verrassende avond.

Unakamp

6 gedachtes over “Aankomst in Bosnië

  1. Schitterend! En ja, ook voor ons hebben tunnels iets engs..
    We gaan er ff de map bij nemen om je ‘op de voet’ te kunnen volgen.
    Een volk is pas een volk als het samen zingt. Dat, merk je, is een erfenis van het oude communistische regime. Vaak hebben we aan een Hongaarse gulyas genoten van zo’n gezangen…

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s