Water, modder en stomme toeren

30 april 2019: Kulen Vakuf – Banja Luka 203 km

De ochtend begint met een onverwacht oponthoud. Een Australisch koppel misrekent zich bij het vertrek op de camping. Er zijn 2 verharde sporen op de helling naar de uitgang en die missen ze. Bijgevolg blijven ze steken in de modder veroorzaakt door de zware regenval van gisteren. Er moet een tractor aan te pas komen om hen uit de precaire situatie te redden. Er zit niets anders op dan geduldig te wachten tot de weg vrijgemaakt is. Mijn vertrek wordt met een half uurtje uitgesteld.

Camp Buk 3

De eindbestemming is Banja Luka. Vooraf maak ik een ommetje naar de watervallen Štrbački buk op de grens van Kroatië en Bosnië. Ze zijn een begrip voor rafters. Elk jaar in juli vindt er een groot 3-daags wedstrijdevenement plaats waarbij alle overnachtingsplaatsen in de wijde omgeving lang van te voren volgeboekt zijn. De weg ernaartoe is 8 km onverhard. Als ik de waterval wil zien, moet ik off-road.

Strbacki Buk 3

De aardeweg is smal en bezaaid met stenen en plassen maar lijkt voldoende verhard om het risico aan te gaan. Spannend is het wel. Soms is de weg erg krap en worden er rare maneuvers uitgevoerd om een tegenligger te ontwijken. Gelukkig rijden de meeste auto’s spontaan een stuk achteruit voor mijn busje. In eerste instantie kom ik veilig aan bij de parking van de waterval… tot ik de P van parking slaafs volg. Bij het opdraaien van de parkeerplaats, besef ik mijn fout. Maar het is te laat. De bus zakt direct weg in de modder en deze keer zit ik potvast.

Strbacki Buk 2

Hulp vragen is de enige optie. Een stoere man, die een stalletje met honing en andere zelfgemaakte producten uitbaat, schiet direct in actie. Hij heeft blijkbaar ervaring met vastrijders. Hij kruipt zelfzeker achter het stuur van de bus en rijdt gewoon achteruit, alleen veel bruter dan ik ooit zou doen. Maar het werkt. We drinken samen een tas koffie en ik koop uit dankbaarheid de duurste pot honing ooit, terwijl ik het niet eens graag lust. Gelukkig is de korte wandeling naar Štrbački buk de moeite waard. Het uitzicht is spectaculair.

Strbacki Buk 1

Het oponthoud aan de camping en mijn trip naar Štrbački buk hebben beiden voor vertraging gezorgd. Ik moet opschieten om Banja Luka te halen. De stad is gebouwd in de Banja Luka-vallei die tussen verschillende bergen van de Dinarische Alpen ligt. Klimmen en dalen is de boodschap. Snelheidsrecords sneuvelen er op dit traject niet. Schaapjes tellen, hoort er ook bij.

Strbacki Buk 4

Omstreeks 17.00 uur kom ik aan op Camp San (https://camp-san.business.site/). Djordje, de eigenaar ontvangt me hartelijk. Hij bouwde rond zijn woning, die aan  de Vrbas rivier ligt, een kleine camping. In zijn woning verhuurt hij enkele kamers. Djordje nodigt me meteen uit op een typisch Bosnisch etentje in een plaatselijk restaurant: veel vlees en weinig groenten. Het smaakt lekker. Hoe ik ook aandring, ik mag niets betalen. Morgen neemt hij me mee op sleeptouw naar het stadscentrum van Banja Luka.

 

 

5 gedachtes over “Water, modder en stomme toeren

  1. blijf je op het rechte pad hé ingrid!
    krijgen meteen zin om weer naar prachtig bosnië af reizen …
    al is het maar om jou van die honing af te helpen
    lieve groetttte je-ri

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s