Opnieuw onderweg, maar eerst naar Myra

24 oktober 2019: Demre – Pamukkale 293 km

Turkije is een speciaal land. Er is waarschijnlijk geen enkel ander gebied met zo’n cultureel en historisch erfgoed. Ook in Demre is de geschiedenis alom tegenwoordig. Het eindpunt van de rit ligt in Pamukkale, maar het is “not done” om Demre te verlaten zonder de antieke stad Myra te bezoeken. De archeologische site ligt pal tussen de talrijke tomatenserres. De locatie is gemakkelijk te vinden door de bruinkleurige bordjes te volgen. Bij aankomst wordt de bus midden op straat gestopt door een man. Hij verwijst ons naar de gratis parking die aan zijn cafeetje grenst. Hij prijst versgeperste sappen van allerlei vruchten aan en nodigt ons uit om na het bezoek aan Myra te komen proeven.

Eerst is Myra aan de beurt. De huidige stad Demre, heette in een ver verleden Myra. Van de antieke stad blijven enkel het theater en de beroemde rotsgraven over. De rest is bedolven na een grote aardbeving. Het theater is goed bewaard gebleven en biedt plaats aan 17.000 toeschouwers.

Myra 5

Naast het theater liggen de restanten ervan. Men beweert dat alle stukken voorhanden zijn om het theater weer helemaal op te bouwen in originele staat. De scenes van gladiatoren en de theatermaskers zijn te herkennen op de grote stenen rond het theatergebouw.

Myra 3

Op de hellingen aan de westkant van het theater zijn de beroemde Lycische rotsgraven te bewonderen.  Ze zijn al van ver te herkennen. Omwille van de veiligheid is het tegenwoordig verboden om naar de graven te klimmen. Jammer, want de reisgids vermeld dat er hier en daar nog kleurschilderingen aanwezig zijn. Die zijn van ver helaas niet te zien.

Myra 2

Na het bezoek aan overblijfselen van de oude stad, drinken we een gezond sapje bij de man die ons parking aanbood. Caroline kiest voor sinaasappelsap en ik ga voor granaatappel. De drankjes worden ter plaatse geperst. Verser kan niet. De vriendelijke man is blij met ons bezoek. In het naseizoen zijn er weinig toeristen. Hij heeft vandaag zijn eerste centjes verdiend.

Myra 4

De rit naar Pamukkale duurt 4 uur. Onderweg stoppen we enkele keren om de inwendige mens te versterken met koffie of thee. Bij de eerste tussenstop worden we met gelach onthaald op het terras van een kleine winkel. Na een rit door de bergen zijn we meer dan 1000 m boven de zeespiegel aanbeland. Onze kledij is niet aangepast en het is een beetje rillen bij een hete koffie. Het terras is enkel bevolkt door mannen die ons aanmanen om iets bij aan te trekken tegen de koude. Ze hebben er duidelijk plezier in. Deze 2 harde tantes bibberen liever 5 minuten dan de goede raad op te volgen.

De 2de tussenstop is nogal ongelukkig gekozen. Het restaurant waar we stoppen is gesloten. Geen nood, de uitbater van de winkel naast het restaurant, komt snel aangelopen met 2 glazen dampende thee. Caroline moet er nog aan wennen en begrijpt niet dat de thee helemaal gratis is.

In Pamukkale kamperen we op de camping achter het Manzara Restaurant (https://www.campercontact.com/en/turkey/ege-bolgesi-egeische-zee/pamukkale/41983/manzara-restaurant-camping), vlakbij de ingang van de witte kalkterrassen, die we morgen bezoeken. Vanavond eten en drinken we nog wat in het restaurant van het kampeerterrein.

Een gedachte over “Opnieuw onderweg, maar eerst naar Myra

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s