Panoramische route over de D-010

11 september 2021: Hopa – Çanaksu 240 km

Georgië blijft voorlopig een mysterie. Ik volg de landsgrens, maar dan aan Turkse kant. Het is de bedoeling om naar Şavşat te rijden, maar dat loopt enigszins anders. De stad kreeg in 2015 het keurmerk “Slowcity” wat letterlijk “langzame stad” betekent. Om tot het select groepje van langzame steden, wereldwijd te behoren, zijn er een aantal voorwaarden. Een stad mag niet meer dan 50.000 inwoners tellen en moet duurzaam zijn. Milieu, infrastructuur, gastvrijheid, toerisme, natuur, burgerparticipatie, authenticiteit en traagheid – hoe kan het ook anders – moeten centraal staan. Ik ben benieuwd naar het concept. Er zijn geen kampeerplaatsen. Theeboer Yaşar regelde telefonisch een slaapplaats op een bungalowpark. Wegenwerken beslissen daar anders over. Şavşat is tegenwoordig erg letterlijk een langzame stad. Het hele centrum is opgebroken omwille van een grondige renovatie. Wegen zijn afgesloten en ik rijd helemaal verloren in de chaos op de stedelijke off-road wegen. Ik besluit verder te rijden over de D-010 richting naar Çanaksu en dat blijkt een uitstekende keuze.

De panoramische bergroute is werkelijk de moeite waard. Vanaf Artvin loopt het traject naast de Chorochi rivier. De 438 km lange stroom ontspringt in het oosten van Turkije en mondt uit in de Zwarte Zee in Batoumi in Georgië. De rivier slingert tussen het Pontisch gebergte. Het is voortdurend klimmen, dalen en stoppen. Halt houden is belangrijk om de mooiste landschappen niet te missen.

De Chorochi rivier

Het landschap is eerst groen en bebost, dan weer rotsachtig en desolaat. Het blijft hoe dan ook voortdurend spectaculair.

Het Pontisch gebergte
Het Pontisch gebergte

Het Pontisch gebergte bereikt een hoogte van 3942 meter. De hoogste top van 2470 meter op mijn traject ligt in Ardahan. Het is een leuke, goed berijdbare route met af en toe de nodige haarspeldbochten. De trip gaat midden door het Karagöl Sahara Nationaal Park dat opgericht werd in 1994. In het park zijn enkele kleine dorpen met alleen maar houten huisjes. De dorpjes liggen allemaal op een hoogte van 2000 m. De winters zijn in deze regio niet te onderschatten. Er is geen centrale verwarming. De huisjes worden verwarmd met houtkachels. Overal wordt hout aangebracht en gekapt ter voorbereiding van een koude periode.

Het dorp Kocabey

Het laatste stuk van de rit gaat langs het Çıldır meer. Het zoetwatermeer ligt op een hoogte van 1959 meter. In de winter is het meer helemaal bevroren en kunnen de temperaturen zakken tot -48 graden. De visvangst is een belangrijke bron van inkomsten. Het water uit het meer wordt ook gebruikt voor irrigatie in de landbouw.

Het Çıldır meer

Er is een divers publiek van weggebruikers. Naast andere autobestuurders ontmoet ik schapen, koeien en wilde paarden.

De rit eindigt aan het Gunayin Yeri visrestaurant (https://www.cildirgolu.com/). Er is een plek voor de bus aan de rand van het meer. Ik geniet van een lekkere visschotel en om de dag te eindigen speel ik het tavla spel met Bahri, de eigenaar en kok van het restaurant. Ik krijg op mijn donder maar kan toch een enkel spelletje winnen.

Mijn tavla opponent
Route van Hopa naar Çanaksu

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s