Op het dak van Bosnië en Herzegovina: Maglić!

14 juni 2026

Bosnië en Herzegovina ontdek je niet alleen door de steden, watervallen en historische bezienswaardigheden te bezoeken. De bergen in Bosnië en Herzegovina vormen het ruige hart van het land. Ze maken deel uit van de Dinarische Alpen, een bergketen die zich uitstrekt langs de westelijke Balkan. De berggebieden zijn sterk verweven met de Bosnische cultuur. Ze waren eeuwenlang toevluchtsoorden en plaatsen waar herders en bewoners hun tradities in ere hielden. Naast rotsen, bossen, weidelandschappen, bergmeren, watervallen en bronnen vind je er ook middeleeuwse grafstenen en traditionele herdersdorpen. Kortom, wie het land echt wil beleven, moet gewoon de bergen in…

De Bosnische bergen zijn prachtig, maar ze vragen ook respect! Veiligheid en een goede voorbereiding zijn belangrijk. Helemaal alleen op pad gaan is nooit een goed idee. Het weer kan snel omslaan en veel wandelgebieden liggen ver van de bewoonde wereld. De paden zijn bovendien niet altijd evengoed gemarkeerd. Je telefoon is vooral een fototoestel, geen communicatiemiddel. Eenmaal in hogere regionen verdwijnt het gsm-signaal als sneeuw voor de zon. Bovendien liggen er her en der nog mijnen. Een goede gids doet meer dan alleen de juiste weg tonen. Hij vertelt over de natuur en de geschiedenis. Zo zie je niet alleen het landschap, maar begrijp je ook beter wat je ziet.

Toen ik enkele jaren geleden op zoek was naar een berggids, kwam ik per toeval met Nedžad Ž’uga uit Sarajevo in contact. Wie met hem op pad gaat, krijgt meer dan een gids. Hij zorgt vaak voor huisgemaakte Bosnische koffie op de hoogste top, maar dat is niet het belangrijkste. De man kent de bergen als zijn broekzak en weet precies waar de mooiste fotospots zijn. Bovendien is hij uitstekend op de hoogte van de lokale geschiedenis en de natuur. Zijn liefde voor de bergen werkt aanstekelijk. Dankzij hem, hoef ik gelukkig niet meer te zoeken naar een bekwame berggids. Als ik weer eens in Bosnië en Herzegovina ben, volstaat een WhatsAppje. Nedžad doktert een route uit die ik nog niet heb gelopen, bepaalt een prijs en kiest de dag uit met de beste weersvoorspellingen. Verschillende Bosnische bergketens kwamen al aan bod, maar Maglić, de hoogste berg van Bosnië en Herzegovina in het Sutjeska Nationaal Park, bleef tot nu toe buiten schot om een of andere reden. Te hoog, te moeilijk, te lang, te vermoeiend, te gevaarlijk,…??? Wie zal het zeggen. Blijkbaar heb ik ondertussen de “bergtest” goed doorstaan en mag ik mee met een Nederlands gezelschap.

Maglić is met zijn 2386 meter geen berg voor dummies. In goede conditie zijn en geen hoogtevrees hebben, zijn belangrijke voorwaarden om de top veilig te halen. Maglić is de hoogste berg van Bosnië en Herzegovina. Deze hike is geen wandeling door het park. We vertrekken vroeg in de ochtend met een ingehuurde chauffeur naar het startpunt Dernečište. De eerste twee kilometer volgt het traject een gewoon wandelpad langs een bos-, weide- en bloemenlandschap, soms overwoekerd door wilde jeneverbesstruiken.

Op dit punt denk je nog “hmm, dat valt goed mee”. Het pad leidt vrij snel naar de voet van de berg. Hier begint het echte werk met een technische gedeelte: een halve via ferrata naast een diepe afgrond. Op dit traject zijn stalen kabels bevestigd en die zijn noodzakelijk om je evenwicht te bewaren op de steile rotsen. De camera blijft uit veiligheidsoverwegingen in de broekzak. De spectaculaire afgrond is bijgevolg niet gedocumenteerd. Hier wandel je niet alleen met je voeten, maar ook met je handen en je hoofd. Concentratie alom! Op dit punt begin je je stilaan af te vragen waarom je deze hike per se wilde doen. Nedžad heeft helmen voorzien om te anticiperen op vallende stenen. Na de moeilijke klim wordt het terrein opener en kom je boven de boomgrens. Het laatste stuk naar de top vraagt nog steeds een inspanning, maar minder intensief. Het landschap wordt steeds ruiger en indrukwekkender. Helemaal boven rest er slechts één woord: wauw! Het uitzicht op het hartvormige Trnovacko meer is oogverblindend!

Maglić is een bijzondere berg omdat hij twee bergtoppen telt in twee verschillende landen: een in Bosnië en Herzegovina (2386 m) en een in Montenegro (2389 m). Tijdens deze bergtocht steek je een aantal keer de grens over tussen beide landen. Het uitzicht is overal even spectaculair en gelukkig heb je voor deze grensovergangen geen paspoort nodig. Na de top volgt de afdaling, maar eerst de piek aan Montenegrijnse kant. Die is herkenbaar aan een bestickerde doos. In de doos zit een topboek met pen, waar je je naam en een boodschap mag inschrijven. Na al dat klimmen mag de berg gerust weten wie gewonnen heeft, ook al heeft dat veel zweet gekost.

Nu begint de echte afdaling naar het hartvormige Trnovacko meer en die is ook niet van de poes. Het is een gratis les in evenwichtskunst waar je over een sterk dalend pad als een mislukte berggeit over allemaal losse stenen naar beneden schuifelt. Gelukkig wacht onderaan het prachtige meer… en een heerlijke frisdrank als beloning voor al dat acrobatisch werk. Hoewel deze tussenstop nog niet het einde van ons wandelavontuur is, is hier wel een echt café. Bij het Trnovacko meer, dat nog steeds in Montenegro ligt, betaal je 1 luttele Euro voor de toegang tot het natuurpark. Bosnische Marken worden ook geaccepteerd.

De moeilijkste passages zijn nu achter de rug. Ons eindpunt is Prijevor. Daar worden we weer opgepikt door onze chauffeur. De route van het Trnovacko meer naar Prijevor bedraagt ongeveer 5,5 kilometer. Geen touwen meer, geen diepe afgronden, maar wel nog een staatsgrens en genoeg stijging om je kuiten eraan te herinneren dat het avontuur nog niet helemaal afgelopen is. Wat een onvergetelijke ervaring!

De totale route bedraagt 15,8 kilometer en 1120 hoogtemeters. Ons gezelschap deed er in totaal acht uur over, lunch- en drinkpauzes, fotoshoots en wauw-momenten inbegrepen.

Wie veilig op avontuur wil met Nedžad Ž’uga kan hem eenvoudig contacteren via WhatsApp: +387603597762 of via mail: z.nedzad@yahoo.com