De kust in zicht, of toch niet?

9 juni 2019: Egirdir – Fethiye 299 km

Wegens te druk en geen beschikbare sanitaire voorzieningen zet ik mijn weg verder. Als alles goed gaat, zie ik vanavond de Middellandse Zee. Rond de middag bereik ik Han Camping (https://www.kayakoyhancamping.com/) in Fethiye. Er is geen zee te bespeuren. De camping ligt 8 km van Fethiye stad. De laatste kilometers van de rit zijn spectaculair. Om de camping te bereiken moet ik bergop. De steile weg (10%) met een aantal haarspeldbochten leidt naar Kayaköy, een deeldorp van het toeristische Fethiye. Het is een mooie locatie, verstopt in het groen. De kippen lopen over het terrein, achterna gezeten door de hond des huizes. Het kampeerterrein is moeilijk toegankelijk met de buscamper omwille van vele laaghangende takken. Met behulp van enkele hulpvaardige handen van aanwezigen, die de takken systematisch omhoog houden, kan ik een plekje vinden in de schaduw van de kersenbomen. De rijpe kersen mogen door de gasten geconsumeerd worden. Verser kan niet. De camping beschikt over een mooi zwembad en een gezellige bar. Men biedt er de ganse dag gratis thee en koffie aan voor alle gasten. Er is net een verjaardagsfeestje aan de gang voor een 2-jarig jongetje. De kindjes sleuren met ballonnen door de tuin op de klanken van vrolijke kinderdeuntjes.

Fethiye1

Op wandelafstand ligt het centrum van Kayaköy. Er zijn een aantal restaurants en winkeltjes. Er is heel wat bedrijvigheid. De restaurants worden druk bezocht. In een van de gelegenheden speelt men gezelschapsspelletjes à volenté. Het is deze keer geen tavla, maar rummikub.

Fethiye2

Ik stap een kleine zaak binnen waar een ervaren kokkin kookt op een houtvuur. Ze maakt heerlijke gözleme (Turkse pannenkoeken) gevuld met spinazie en kaas, voor een zacht prijsje. Ik mag toekijken hoe de lekkernij klaargemaakt wordt. Het eenvoudige gerecht smaakt naar meer.

Fethiye3

Het verjaardagsfeest op de camping is nog niet afgelopen. Meevieren als toevallige bezoeker is volgens de Turkse gastvrijheid een normale zaak. Dat wordt weer eten. Ik krijg een bord met allerlei lekkers. Het is hier goed vertoeven. Ik blijf nog een dag hangen. Nu maar hopen dat er morgen geen jarige is…

Fethiye4

Route van Egirdir naar Fethiye

2 gedachtes over “De kust in zicht, of toch niet?

Laat een reactie achter op razendewolf Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s